Investigation of the Relationship of Nomophobia, Anxiety, and Physical Activity in Individuals Using Smartphones During The Pandemic Period


Altın S. , Altın Y.

Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, vol.2, no.3, pp.98-120, 2021 (National Refreed University Journal)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 2 Issue: 3
  • Publication Date: 2021
  • Title of Journal : Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi
  • Page Numbers: pp.98-120

Abstract

The aim of the study was to examine the relationships between individuals' nomophobia (the fear of being without a mobile phone), anxiety, and physical activity level. The study was carried out on 419 individuals (261 female, 158 male) between 18 and 42 years (mean 26,56±7,21) who lived in Kayseri and Sivas provinces. Personal information form, smartphone addiction scale and state-trait anxiety inventory were used as data collection tools. Descriptive statistics, two-way analysis of variance, analysis of covariance, pearson and point-biserial correlation, single and multiple linear regression analysis were used in the analysis of the data. Statistic analysis indicated that the main effect of gender and generation did not make a difference in nomophobia and state-trait anxiety, but there was a difference with the gender*generation interaction effect. The difference that emerged with the effect of gender*generation interaction in nomophobia disappeared when physical activity level was included. The difference in nomophobia was insignificant when physical activity level was included. In trait anxiety, it was insignificant when nomophobia and physical activity level were included. In state anxiety, it remained significant even when these variables were included. Nomophobia and state-trait anxiety are negatively associated with physical activity level. Nomophobia and state-trait anxiety are positively associated. Physical activity level has a predictive effect on nomophobia, explaining approximately 19% of the variance in nomophobia. Physical activity level and nomophobia have a predictive effect on state-trait anxiety, explaining 25% of the variance in state anxiety and 38% of the variance in trait anxiety. As a conclusion, low nomophobia and low anxiety were observed in those with high physical activity levels. High anxiety was observed in those with high nomophobia levels. Although no difference was observed in nomophobia and anxiety according to gender and age, increasing maturity with age may provide partial advantage.

Araştırmanın amacı bireylerin nomofobi (akıllı telefonsuz kalma korkusu), kaygı durumu ve fiziksel aktivite düzeyi arasındaki ilişkilerinin incelenmesidir. Araştırma Kayseri ve Sivas ilinde yaşayan 18-42 yaş aralığında (ortalama 26,56±7,21) 419 birey (261 Kadın, 158 Erkek) üzerinde yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, akıllı telefon bağımlılığı ölçeği ve durumluk-sürekli kaygı envanteri kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, iki yönlü varyans analizi, kovaryans analizi, pearson ve nokta çift serili korelasyon, tekli ve çoklu doğrusal regresyon analizlerinden faydalanılmıştır. İstatistiksel analiz, nomofobide ve durumluk-sürekli kaygıda cinsiyet ve kuşak ana etkisinin fark oluşturmadığını, cinsiyet*kuşak etkileşimiyle fark oluştuğunu göstermiştir. Nomofobideki fark, fiziksel aktivite düzeyi dahil edildiğinde anlamsız olmuştur. Sürekli kaygıdaki fark, nomofobi ve fiziksel aktivite dahil edildiğinde anlamsız olmuştur. Durumluk kaygıdaki fark, bu değişkenler dahil edilse bile anlamlı kalmaya devam etmiştir. Fiziksel aktivite düzeyi, nomofobi, durumluk-sürekli kaygı negatif yönlü ilişkilidir. Nomofobi ile durumluk-sürekli kaygı pozitif yönlü ilişkilidir. Yaş ile nomofobi ve durumluk-sürekli kaygı negatif yönlü ilişkilidir. Fiziksel aktivite düzeyinin nomofobi üzerinde yordama etkisi vardır ve nomofobide meydana gelen değişimin yaklaşık olarak %19’unu açıklamaktadır. Fiziksel aktivite düzeyinin ve nomofobinin durumluk-sürekli kaygı üzerinde yordama etkisi vardır, durumluk kaygıda meydana gelen değişimin %25’ini ve sürekli kaygıda meydana gelen değişimin %38’ini açıklamaktadır. Sonuç olarak fiziksel aktivite düzeyi yüksek olanlarda düşük nomofobi ve düşük kaygı gözlenmiştir. Nomofobi düzeyi yüksek olanlarda yüksek kaygı gözlenmiştir. Cinsiyet ve yaşa göre nomofobide ve kaygıda farklılık gözlenmemiş olsa da yaşla birlikte artan olgunluk kısmi avantaj sağlayabilir.